Nom de code : Marichiweu

In een dystopie waar een totalitair regime alle scheppingsdaden belemmert en culturele podia sluit, neemt een groep clandestien een filmstudio over om er een toevluchtsoord van vrijheid van te maken: een ruimte waar het poëtische tot leven komt. Op de set worden twee verhalen met elkaar verweven: dat van Pedro, een Chileen van 9 jaar in 1978, en Alicia, een Frans meisje van 13 jaar in 1986. Een kans om de dictatuur van Augusto Pinochet te bevragen door de ogen van kinderen, om de toekomst beter tegemoet te treden?

In deze nieuwe tweedelige productie, die in zijn geheel of gedeeltelijk kan worden opgevoerd zonder aan betekenis in te boeten, illustreert Hervé Estebeteguy het leven van degenen die zich verzetten. Allemaal willen ze overleven en betere tijden meemaken. Trouw aan zijn aanpak, zoals in zijn vorige voorstellingen (Blanche, Lexique de nos grandes et petites résistances, enz.)